صفي الرحمان مباركفوري ( مترجم : محمد بهاء الدين حسينى )
25
الرحيق المختوم ( باده ناب ) ( فارسي )
تجليل به عمل آوردند . عمران پسر عمرو در عمان مسكن گزيد . او و پسرانش در آنجا متوطن شدند و به ازد عمان شهرت يافتند . و قبايل لفر پسر ازد در « تهامه » اقامت نمودند و به ازدشنوءه اشتهار يافتند . جفنه پسر عمرو به شام كوچ كرد و با پسرانش در آنجا مقيم گشت . جفنه پدر و سر سلسلهء شاهان « غساسنه » « 1 » است . غساسنه ، منسوب به آبى است در حجاز ، معروف به غسان كه آنان پيش از اقامت در شام ، در غسان ماندگار شده بودند . ( 1 ) 2 - لخم و جذام ، در ميان اين طايفه ، نصر پسر ربيعه پدر و بنيانگذار سلسلهء شاهان مناذره در حيره است . ( 2 ) 3 - بنى طى ، پس از حركت ازد به سوى شمال كوچ كردند و به دو كوه « اجا » و « سلمى » رسيدند و آنجا رحل اقامت انداختند . سپس اين دو كوه به كوههاى طى اشتهار يافت . ( 3 ) 4 - كنده ، در بحرين فرود آمدند . سپس ناچار آنجا را ترك گفتند و در حضر موت بار سفر افكندند . در آنجا دامنگير چيزى شدند كه در بحرين گرفتار آمده بودند . پس به نجد مهاجرت كردند و در آنجا حكومتى پرآوازه تشكيل دادند ؛ اما به سرعت از ميان رفت و آثارش نيز ناپيدا گشت . در نجد طايفهاى از قبيلهء حمير به نام قضاعه مىزيستند كه در انتسابشان به حمير اختلاف نظر است . اين طايفه به يمن مهاجرت كردند و در صحراى سماوه در مرز عراق ساكن گشته بودند . « 2 » ( 4 ) عرب مستعربه ، نياى بزرگ آنان ، حضرت ابراهيم - عليه السّلام - در سرزمين عراق ، از شهرى به نام « ار » در كنار غربى رود فرات ، نزديك به شهر كوفه بودهاند . تفصيل و شرح و بيان اين شهر و خانوادهء ابراهيم خليل و اوضاع دينى و اجتماعى مردم آن ديار ، در قسمت حفريات و كاوشهاى آثار باستانشناسان و پژوهشهاى علمى آمده است . « 3 »
--> ( 1 ) ملوك غسانى . ( 2 ) - شرح حال اين طايفه را در كتاب « محاضرات تاريخ امم اسلامى » ، 1 / 11 - 13 مطالعه فرماييد . . . ( 3 ) - تفهيم القرآن / 1 / 556 - 553 .